De kinderen komen vrijdagavond thuis na een lange week school en vragen: “Wat gaan we doen dit weekend?” 
Deze keer  kan mama zeggen: “We gaan naar school op zondag”.
Drie kindjes (de jongste heeft het te druk met zijn auto’s) kijken moeder aan. Hun gezichtjes vol ongeloof, maar toch met een beetje twijfel. 
Ah ja: het is eetfestijn-weekend;  Maxine haar ‘euro’ valt en vlot daarna rinkelt ook die van de jongens. 
Zo gezegd zo gedaan: aangekomen, vergezeld door papa, oma en opa sprinten ze aan tafel, het geknutselde handje zoeft de lucht in. Daar staat mama al vlug die alle cola’s en fanta’s noteert die de kinderen ‘voor die ene keer’ niet ontzegd worden.  Niet veel later zijn enkel nog slurpende geluiden te horen!!
Het menu wordt wat gewikt en gewogen, al blijft het bij de jongsten vooral een kwestie van zoveel mogelijk frieten met ‘naise’ achter de kiezen te krijgen.  Snel, snel, want daar staan de vriendjes al te wachten voor een verlenging van de speeltijd.
Vanaf dan keert de rust aan tafel terug en is het voor ouders en grootouders tijd om even te genieten van het lekkere aperitief en te kiezen uit de drie verschillende menu’s (het ene al wat beter dan het andere) met daarbij een lekker glaasje wijn of een Leffe, opnieuw geserveerd na een simpele zwaai met het kunsthandje.
Als dan ook het dessert (heerlijke ijsjes, al dan niet met een toefje slagroom) is genuttigd, kunnen we alweer de troepen samenroepen en naar huis sturen, want mama blijft nog een beetje helpen. 
Alweer een geslaagde editie van het eetfestijn. 
Tot volgend jaar!